Hi.

Welcome to my blog. I document my adventures in travel, style, and food. Hope you have a nice stay!

Vittorio Pozzo: Ο προπονητής των δύο συνεχόμενων τροπαίων

Vittorio Pozzo: Ο προπονητής των δύο συνεχόμενων τροπαίων

Το Μουντιάλ διεξάγεται κάθε τέσσερα χρόνια και θεωρείται η κορυφαία ποδοσφαιρική διοργάνωση.

Για αυτούς τους λόγους το Μουντιάλ προσφέρει πάντα έντονες συγκινήσεις γιατί είναι άγνωστο πόσες ευκαιρίες θα έχει ένας παίκτης να πετύχει στο Μουντιάλ, ένας προπονητής να πετύχει τους στόχους του, ή μία μικρομεσαία ομάδα να κάνει την υπέρβαση.

Ακόμη και οι απλοί φίλαθλοι αναρωτιούνται πολλές φορές, πόσα Μουντιάλ θα προλάβουν να δουν στην ζωή τους με την χώρα τους.

Η Ιταλία και η Βραζιλία είναι οι μοναδικές ομάδες στην ιστορία της διοργάνωσης που έχουν κατακτήσει το τρόπαιο δύο συνεχόμενες φορές.

Πίσω από την Ιταλία, όμως, βρισκόταν τότε ένας άνθρωπος που δυστυχώς αντί να θεωρείται θρύλος της προπονητικής σήμερα, το όνομά του έχει ξεχαστεί με το πέρασμα των χρόνων.

Ο λόγος για τον Vittorio Pozzo ο οποίος υπήρξε προπονητής της Εθνικής Ιταλίας για πάνω από 20 χρόνια μέσα από τρεις θητείες, οδηγώντας την σε διαδοχικές κατακτήσεις Μουντιάλ.

Ο Ιταλός προπονητής Vitorio Pozzo

Οι σπουδές και τα πρώτα βήματα

Ο Pozzo γεννήθηκε το 1886 στο Τορίνο και σπούδασε στην Γαλλία, στην Ελβετία και στην Αγγλία όπου έμαθε για το ποδόσφαιρο.

Έπαιξε επαγγελματικά στην Grasshoppers και στην Torino στην οποία υπήρξε και τεχνικός διευθυντής από το 1912 έως το 1922.

Όταν ολοκλήρωσε τις σπουδές του, έγινε διευθυντής στην εταιρεία λάστιχων Pirelli, μία θέση που άφησε όταν του προτάθηκε να γίνει προπονητής της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Ιταλίας.

Το 1912, όταν ανέλαβε την θέση, η Ιταλία αποκλείστηκε από τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Στοκχόλμης και παραιτήθηκε επιστρέφοντας στην δουλειά του στην Pirelli.

Δώδεκα χρόνια μετά, του ζητήθηκε και πάλι να καθοδηγήσει την ομάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού και εκείνος δέχθηκε.

Η πορεία της ομάδας ήταν αρκετά καλή και αποκλείστηκε στα προημιτελικά όταν και ηττήθηκε 2-1 από την Ελβετία.

Ωστόσο, ο Pozzo παραιτήθηκε και πάλι για να αφιερώσει τον χρόνο του στη σύζυγό του που ήταν άρρωστη και έφυγε από την ζωή λίγο καιρό μετά.

Ο Vitorio Pozzo σε νεαρή ηλικία

Η επιστροφή και οι πρώτες επιτυχίες

Ο θάνατος της συζύγου του, τον οδήγησε στο Μιλάνο όπου ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Milan, διατήρησε την θέση του στην Pirelli και ταυτόχρονα έγραφε άρθρα για την La Stampa του Τορίνο.

Το 1929, ο Pozzo επέστρεψε και πάλι στην Ιταλία, αυτή τη φορά σε μόνιμη βάση με μία θητεία που ολοκληρώθηκε το 1948.

Ο Pozzo ήταν ένας άνθρωπος επιβλητικός, με ηγετικές ικανότητες και κατόρθωνε να εμψυχώνει τους παίκτες του σε τέτοιο βαθμό που ήταν έτοιμοι να κάνουν τα πάντα για να πάρουν την νίκη.

Το 1930, η Ιταλία κέρδισε το Central European International Cup, το σημερινό Euro, συντρίβοντας την Ουγγαρία με 5-0 και γεμίζοντας με αισιοδοξία μία ολόκληρη χώρα.

Ο Vitorio Pozzo δίνει οδηγίες στους ποδοσφαιριστές του.

Μετά το πρώτο Μουντιάλ στην Ουρουγουάη το 1930, η διοργάνωση ήρθε για πρώτη φορά στην Ευρώπη στην Ιταλία το 1934.

Τότε, η Ιταλία ήταν υπό το καθεστώς του Μουσολίνι και το τρόπαιο κατέληξε στα χέρια της διοργανώτριας χώρας με πολλές ομάδες να εκφράζουν παράπονα για τη διαιτησία.

Ο Pozzo είχε δημιουργήσει μία εκπληκτική ομάδα με κορυφαίους παίκτες όπως ο Giuseppe Meazza αλλά το έργο του δεν αναγνωρίστηκε σε μεγάλο βαθμό από τις υπόλοιπες χώρες.

Μέχρι το επόμενο Μουντιάλ, όμως, ο Pozzo έδειχνε σε όλους την ομάδα που είχε δημιουργήσει κατακτώντας και πάλι το Central European International Cup το 1935 αλλά και τους Ολυμπιακούς Αγώνες στη ναζιστική Γερμανία του Αδόλφου Χίτλερ το 1936.

Πανηγυρισμοί της Εθνικής Ιταλίας μετά την κατάκτηση του Μουντιάλ του 1934

Κόντρα σε όλους το 1938 στην Γαλλία

Το 1938, στο Μουντιάλ της Γαλλίας ο Pozzo ήταν αποφασισμένος να αποδείξει σε όλους πως η κατάκτηση του προηγούμενου Μουντιάλ ήταν άξια.

Από την έναρξη της διοργάνωσης, ωστόσο, φαινόταν πως τα πράγματα δεν θα ήταν εύκολα για τους Ιταλούς κυρίως για εξωαγωνιστικούς παράγοντες.

Στο πρώτο κιόλας ματς εναντίων της Νορβηγίας, εκατοντάδες Ιταλοί πρόσφυγες που σώθηκαν από το καθεστώς Μουσολίνι γιούχαραν την Ιταλία κατά τη διάρκεια του ύμνου.

Ο Pozzo βλέποντας τους παίκτες του να επηρεάζονται κατεβάζοντας τα χέρια τους, παρόλο που δεν ήταν φασίστας σύμφωνα με τον Άγγλο συμφοιτητή του Brian Glanville, μπήκε στον αγωνιστικό χώρο και ζήτησε από τους παίκτες του να συνεχίσουν τον φασιστικό χαιρετισμό μέχρι να ολοκληρωθεί ο ύμνος.

Μετά το παιχνίδι και βλέποντας πως για ακόμη μία φορά το φασιστικό καθεστώς της χώρας του θα μπορούσε να του στερήσει την αναγνώριση του έργου του, προστάτευσε τους παίκτες δηλώνοντας, «Οι παίκτες δεν σκέφτονται καν να ασκήσουν πολιτική αλλά ο φασιστικός χαιρετισμός και αυτή η σημαία είναι αυτά που ισχύουν στη χώρα αυτή τη στιγμή και πρέπει να δείξουν υποταγή. Έχω την ιδεολογία μου αλλά ξέρω και ποιο είναι το καθήκον μου. Με το που βγήκαμε στο γήπεδο άρχισαν να φωνάζουν εναντίον μας. Δεν θα κατεβάζαμε τα χέρια μέχρι να σταματήσουν. Η προσπάθεια προσβολής τους δεν πέτυχε».

Ο Vitorio Pozzo με τους ποδοσφαιριστές της Εθνικής Ιταλίας

Η αλαζονεία των Βραζιλιάνων 

Αφού ο Pozzo κατόρθωσε να κρατήσει τους παίκτες του ανεπηρέαστους από διάφορους παράγοντες, η ομάδα του πραγματοποιούσε πολύ καλές εμφανίσεις.  

Η Ιταλία στα ημιτελικά θα αντιμετώπιζε την Βραζιλία με τους Silvio Piola και Giuseppe Meazza να αποτελούν ένα πολύ δυνατό επιθετικό δίδυμο.

Παρόλα αυτά, οι Βραζιλιάνοι ήταν τόσο σίγουροι πως θα νικούσαν τους Ιταλούς που πριν καν πραγματοποιηθεί το παιχνίδι, αγόρασαν όλα τα αεροπορικά εισιτήρια της μοναδικής πτήσης από την Μασσαλία προς το Παρίσι όπου θα διεξαγόταν ο τελικός.

Μαθαίνοντας για την μεγάλη αισιοδοξία των Βραζιλιάνων, ο Pozzo επισκέφθηκε την αποστολή των Βραζιλιάνων και τους είπε πως σε περίπτωση νίκης της Ιταλίας, καλό θα ήταν να τους πουλούσαν αυτά τα εισιτήρια.

Οι Βραζιλιάνοι, ωστόσο, με μεγάλη υπεροψία απήντησαν πως αυτό δεν πρόκειται να συμβεί καθώς η ομάδα τους θα κέρδιζε στη Μασσαλία και αντιπρότειναν να δώσουν μόνο μία θέση στον Pozzo για να τους παρακολουθήσει από κοντά να σηκώνουν το τρόπαιο.

Ιταλός ποδοσφαιριστής και Vitorio Pozzo σε συνομιλία

Ο Pozzo εκμεταλλεύτηκε στο έπακρον την στάση των Βραζιλιάνων και συγκέντρωσε τους παίκτες του για να τους μεταφέρει τα λόγια τους ώστε να «ξυπνήσει» την περηφάνια τους.

Το ψυχολογικό κομμάτι έπιασε και οι Ιταλοί κέρδισαν 2-1 τους Βραζιλιάνους κερδίζοντας παράλληλα την πρόκριση στον μεγάλο τελικό.

Οι Ιταλοί δεν είχαν ξεμπερδέψει, όμως, με τους Βραζιλιάνους καθώς οι ηττημένοι αρνήθηκαν να μεταπωλήσουν τα εισιτήριά τους, αναγκάζοντας τους Ιταλούς να ταξιδέψουν με τρένο στον τελικό όπου θα αντιμετώπιζαν την Ουγγαρία.

Η Εθνική Ιταλίας μπαίνει στο γήπεδο από τα αποδυτήρια

Δεύτερη συνεχόμενη κατάκτηση και ρεκόρ μέχρι σήμερα

Ο μεγάλος τελικός έληξε 4-2 υπέρ της Ιταλίας και ο Pozzo έδειξε σε όλο τον κόσμο πως τίποτα δεν ήταν τυχαίο στο προηγούμενο Παγκόσμιο Κύπελλο, ενώ κέρδισε και το παρατσούκλι ο «Μεγάλος Δάσκαλος».

Κατόρθωσε να γράψει το όνομά του με χρυσά γράμματα στην ιστορία του Μουντιάλ καθώς είναι ο μοναδικός προπονητής στην ιστορία με δύο τίτλους και μάλιστα συνεχόμενους.

Ακόμη και η Βραζιλία που κατέκτησε διαδοχικά το τρόπαιο το 1958 και το 1962, είχε διαφορετικούς προπονητές.

Ο Vitorio Pozzo και οι παίκτες της Εθνικής με το τρόπαιο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή το 1938

Ο Pozzo παρέμεινε προπονητής της Ιταλίας έως το 1948 και αποχώρησε με τον αποκλεισμό της ομάδας στα προημιτελικά των Ολυμπιακών Αγώνων του 1948.

Το 1968, ο Pozzo παρακολούθησε την Ιταλία να κατακτά το Euro, πλέον, και το ίδιο έτος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 82 ετών.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η μεγαλύτερη προσέλευση σε τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου

Η μεγαλύτερη προσέλευση σε τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου

Εσκομπάρ: Ο αμυντικός που δολοφονήθηκε για ένα αυτογκόλ

Εσκομπάρ: Ο αμυντικός που δολοφονήθηκε για ένα αυτογκόλ