Hi.

Welcome to my blog. I document my adventures in travel, style, and food. Hope you have a nice stay!

Τα “πέτρινα” χρόνια της Ιταλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο

Τα “πέτρινα” χρόνια της Ιταλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο

Η Ιταλία αποτελεί παραδοσιακά μία από τις μεγαλύτερες δυνάμεις στο Παγκόσμιο Ποδόσφαιρο. Το status αυτό το κατέκτησε κυρίως χάρη στις δύο κατακτήσεις Μουντιάλ το 1934 και το 1938.

Από τη δεύτερη κατάκτηση του Παγκόσμιου τίτλου και έπειτα, όμως, η Σκουάντρα Ατζούρα πέρασε μία δύσκολη περίοδο στις διεθνείς διοργανώσεις. Τα “πέτρινα” χρόνια που ακολούθησαν η Ιταλία αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα. Το αποτέλεσμα ήταν να κάνει 44 χρόνια μέχρι να βρεθεί ξανά στην κορυφή του κόσμου.

Η μεταπολεμική περίοδος για την Ιταλία και το Παγκόσμιο ποδόσφαιρο

Το διάστημα που ακολούθησε μετά την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1938 ήταν δύσκολο για όλες τις χώρες. Ο πλανήτης είχε να αντιμετωπίσει έναν Παγκόσμιο πόλεμο ο οποίος, εκτός όλων των άλλων, έβαλε παύση σε όλες τις αθλητικές δραστηριότητες.

Μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου η εθνική ομάδα της Ιταλίας, όμως, είχε να αντιμετωπίσει και μία ακόμα τραγωδία. Στις 4 Μαΐου του 1949, το αεροσκάφος που μετέφερε ολόκληρη την ποδοσφαιρική ομάδα του Τορίνο συνετρίβη, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 31 άτομα.

Ως αποτέλεσμα, η εθνική ομάδα των Ιταλών αποδεκατίστηκε στην κυριολεξία και στο Μουντιάλ του 1950 αποκλείστηκε από την πρώτη κιόλας φάση.

Χαρακτηριστικό του πόσο επηρέασε η αεροπορική τραγωδία τους Ιταλούς είναι το ότι η αποστολή της ομάδας για το Παγκόσμιο Κύπελλο πήγε στη Βραζιλία με καράβι και όχι με αεροπλάνο.

 

 

Απογοητευμένος Ιταλός οπαδός

Η αφάνεια που συνόδεψε τη Σκουάντρα Ατζούρα τα επόμενα χρόνια

Ο πόλεμος, η αεροπορική τραγωδία και το απογοητευτικό Μουντιάλ που ακολούθησε ήταν η αρχή μιας “μαύρης περιόδου” για το Ιταλικό στρατόπεδο.

Το μουντιάλ του 1954 στην Ελβετία είδε ξανά τους Ιταλούς να μην μπορούν να περάσουν την πρώτη φάση. Παρότι κατάφεραν να κερδίσουν το Βέλγιο με 4-1, η ήττα 2-2 από τους διοργανωτές ήταν αρκετή ώστε να τους στερήσει το εισιτήριο για τη συνέχεια.

Η ποδοσφαιρική γενιά της Ιταλίας εκείνα τα χρόνια φαινόταν πολύ αδύναμη σε σχέση με το παρελθόν. Δεν υπήρχαν οι μεγάλες προσωπικότητες και ήταν εμφανής η έλλειψη του ταλέντου.

Το αποτέλεσμα ήταν η Σκουάντρα Ατζούρα να μην καταφέρει καν να προκριθεί στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1958. Στο τελευταίο παιχνίδι της προκριματικής φάσης γνώρισε την ήττα με 2-1 από τη Βόρειο Ιρλανδία, με συνέπεια να μη δώσει το παρόν στα γήπεδα της Σουηδίας.

Μία άκρως απογοητευτική εξέλιξη για την κάτοχο δύο μουντιάλ που ήταν ήδη χαρακτηρισμένη ως μία από τις μεγάλες ποδοσφαιρικές δυνάμεις του πλανήτη.

Οι απογοητεύσεις για τους Ιταλούς συνεχίστηκαν καθώς δε συμμετείχαν ούτε στην τελική φάση του Euro 1960.

Το νέο αίμα ποδοσφαιριστών που ακολούθησε άρχισε να δίνει μία νέα ώθηση στους Ιταλούς – χωρίς, όμως, ιδιαίτερη επιτυχία στην αρχή.

Ποδοσφαιριστές όπως ο Gianni Rivera και ο Cesare Maldini έδωσαν νέα δυναμική στον ποδοσφαιρικό χαρακτήρα των Ιταλών. Η εθνική ομάδα κατάφερε να προκριθεί στο Μουντιάλ της Χιλής το 1962, με τις προσδοκίες των φιλάθλων μάλιστα να είναι μεγάλες.

Η λευκή ισοπαλία με τη Δυτική Γερμανία στο εναρκτήριο ματς δεν μπορούσε να χαρακτηριστεί ως αποτυχία. Η ήττα, όμως, που ακολούθησε με 2-0 από τη διοργανώτρια χώρα δεν άφηνε πολλά περιθώρια.

Οι Ιταλοί θα έπρεπε για μια ακόμη φορά να αποχαιρετήσουν νωρίς το Παγκόσμιο Κύπελλο. Εκείνη τη φορά, τουλάχιστον, το έκαναν με το κεφάλι ψηλά κερδίζοντας 3-0 στον τελευταίο τους αγώνα την Ελβετία.

 

 

Ποδοσφαιριστές μετά τη λήξη του αγώνα Ιταλία - Κορέα το 1966

Η νέα αποτυχία του 1966

Gianni Rivera, Giacomo Bulgarelli και άλλοι αρκετά ικανοί ποδοσφαιριστές ήταν οι κύριοι λόγοι της αισιοδοξίας των Ιταλών οπαδών για το Μουντιάλ του 1966.

Η διοργάνωση επέστρεφε σε Ευρωπαϊκό έδαφος και τα γήπεδα της Αγγλίας προσέφεραν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία στους Ατζούρι να διακριθούν ξανά σε ένα Μουντιάλ.

Το Παγκόσμιο Κύπελλο ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς καθώς οι Ιταλοί πήραν την εκδίκησή τους, κερδίζοντας με 2-0 τη Χιλή. Στον επόμενο αγώνα τους γνώρισαν την ήττα από τη Σοβιετική Ένωση με ένα γκολ του Igor Chislenko στα μέσα του 2ου ημιχρόνου.

Η ήττα αυτή δεν προκάλεσε ιδιαίτερη ανησυχία στο Ιταλικό στρατόπεδο καθώς στην τελευταία αγωνιστική θα αντιμετώπιζαν τους ερασιτέχνες Κορεάτες.

Οι δαιμόνιοι Ασιάτες, όμως, είχαν άλλα σχέδια και κατάφεραν να επικρατήσουν με 1-0 στέλνοντας τους, για μια ακόμα φορά, απογοητευμένους Ιταλούς πίσω στην πατρίδα τους.

 

 

Η Εθνική Ιταλίας το 1966

Το νέο αίμα και η αρχή της ανάκαμψης

Οι απανωτές αποτυχίες φαίνεται ότι πείσμωσαν τους Ιταλούς τα επόμενα χρόνια. Ενισχυμένοι με νέους, ταλαντούχους ποδοσφαιριστές όπως οι Luigi Riva και Roberto Boninsegna, κατάφεραν να κατακτήσουν το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1968 απέναντι στη Γιουγκοσλαβία.

Με έναν καινούριο τίτλο και ανεβασμένη ψυχολογία, οι Ιταλοί πήγαν στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970 στο Μεξικό με σκοπό να πρωταγωνιστήσουν.

Για πρώτη φορά μετά από αρκετά χρόνια τα κατάφεραν, καθώς με 3 νίκες και 2 ισοπαλίες κατάφεραν να βρεθούν στον τελικό του Μουντιάλ.

Η μία από τις νίκες αυτές, μάλιστα, χαρακτηρίστηκε ως το παιχνίδι του αιώνα. Οι Ιταλοί επικράτησαν με 4-3 στον ημιτελικό απέναντι στη Δυτική Γερμανία, ο οποίος ήταν ένα από τα συναρπαστικότερα ματς όλων των εποχών.

Οι Ιταλοί προηγήθηκαν με 1-0 στο ‘8 και φάνηκε να μπορούν να κρατήσουν το αποτέλεσμα μέχρι το τέλος. Στο ’90, όμως, ο Schnellinger ισοφάρισε και το παιχνίδι πήγε στην παράταση.

Στο μισάωρο που ακολούθησε έγιναν πράγματα και θαύματα στην κυριολεξία. Οι Γερμανοί πήραν το προβάδισμα στο ’94 αλλά η Ιταλία με γκολ των Burgnich και Gigi Riva έκανε την ολική ανατροπή στα επόμενα 10 λεπτά.

Οι ατσάλινοι Γερμανοί ισοφάρισαν σε 3-3 με τον μεγάλο Gerd Muhler (ο οποίος είχε πετύχει και το 2-1) στο ‘110 όμως στο αμέσως επόμενο λεπτό ο Gianni Rivera έδωσε τη νίκη στους Ατζούρι και τη συμμετοχή στο μεγάλο τελικό της διοργάνωσης.

Δυστυχώς για τους Ατζούρι, εκεί περίμενε ο τεράστιος Πελέ και η παρέα του η οποία με μια εμφατική νίκη με 4-1 έδωσε το τρόπαιο στη Σελεσάο.

 

 

Η Ιταλία πανηγυρίζει την κατάκτηση του Μουντιάλ το 1982

Η κακή παρένθεση και η επιστροφή στην κορυφή του κόσμου

Ο σκοπός για τους Ιταλούς, όμως, είχε επιτευχθεί. Κατάφεραν να πρωταγωνιστήσουν ξανά σε ένα Μουντιάλ μετά από πολλά χρόνια και έθεσαν την εθνική τους ανάμεσα στις κορυφαίες του κόσμου για μια ακόμα φορά.

Για το λόγο αυτό, ο αποκλεισμός στην πρώτη φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1974 ήταν μια πραγματικά μεγάλη έκπληξη. Οι ίδιοι οι Ιταλοί τη χαρακτήρισαν ως μία κακή παρένθεση, υπεύθυνη για την οποία ήταν η Πολωνία που επικράτησε με 2-1 στον τελευταίο αγώνα της 1ης φάσης.

Η αποστολή του Μουντιάλ του 1978 στην Αργεντινή είχε έναν καινούριο μαέστρο. Ο μεγάλος Paolo Rossi ήταν το νέο μεγάλο όνομα των Ατζούρι και πάνω του είχε χτιστεί μια ιδιαίτερα ικανή ομάδα.

Οι Ιταλοί προχώρησαν στη 2η φάση χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα και εκεί σημείωσαν μία νίκη επί της Αυστρίας και μία ισοπαλία απέναντι στη Δυτική Γερμανία. Η συμμετοχή της Σκουάντρα Ατζούρα στον τελικό εξαρτιόταν από το παιχνίδι κόντρα στην Ολλανδία.

Οι “τουλίπες” με ένα μακρινό, ξερό σουτ πήραν τελικά τη νίκη με 2-1. Μεγάλο μερίδιο ευθύνης για το γκολ που στέρησε από την Ιταλία τη συμμετοχή στον τελικό είχε ο τερματοφύλακας Dino Zoff. Οι Ιταλοί συμβιβάστηκαν με την 4η θέση καθώς στον τυπικά μικρό τελικό, έχασαν από τη Βραζιλία με 2-1.

Παγκόσμιοι Πρωταθλητές ξανά

Η επιστροφή της κορυφαίας ποδοσφαιρικής διοργάνωσης στην Ευρώπη δε συνοδεύτηκε με τους καλύτερους οιωνούς για την Ιταλία. Πολλοί ποδοσφαιριστές της το προηγούμενο διάστημα, συμπεριλαμβανομένου και του ίδιου του Paolo Rossi, είχαν εμπλακεί σε σκάνδαλο με στημένα παιχνίδια.

Η αμηχανία που προκάλεσε το γεγονός αυτό στο Ιταλικό ποδόσφαιρο, συνόδεψε και την εθνική ομάδα στην πρώτη φάση του Μουντιάλ του 1982 στην Ισπανία. Οι Ατζούρι με τρεις ισοπαλίες απέναντι σε Πολωνία, Περού και Καμερούν δεν έδειξαν σχεδόν τίποτα το ιδιαίτερο.

Ο όμιλος της 2ης φάσης ήταν πραγματικό κολαστήριο καθώς διασταυρώθηκαν με Βραζιλιάνους και Αργεντίνους. Η Ιταλία ανασυντάχθηκε και κατάφερε να επικρατήσει της Αλμπισελέστε με 2-1 στον πρώτο αγώνα.

 

 

Ο Ιταλός επιθετικός Paolo Rossi σε πανηγυρισμό μετά από γκολ

Paolo Rossi ο δεινός εκτελεστής

Οι Βραζιλιάνοι επικράτησαν των Αργεντίνων στο μεταξύ τους παιχνίδι και οι Ιταλοί χρειάζονταν νίκη επί της Σελεσάο για μπορέσουν να συνεχίσουν. Ο Paolo Rossi σκόραρε δύο φορές με τη Βραζιλία ισάριθμες φορές να φέρνει το ματς στα ίσια.

Η μεγάλη βεντέτα της Ιταλίας, όμως, δεν είχε πει την τελευταία του λέξη και με ένα ακόμα γκολ στο ’74 έδωσε τη νίκη και την πρόκριση στα ημιτελικά στην ομάδα του.

Ο ημιτελικός είχε ξανά τη σφραγίδα του Paolo Rossi, ο οποίος με δύο προσωπικά τέρματα χάρισε τη νίκη με 2-0 επί της Πολωνίας. Η Ιταλία θα συμμετείχε σε έναν ακόμα τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου, κόντρα στη Δυτική Γερμανία.

Το πρώτο ημίχρονο του τελικού στο Sandiago Bernabeu τελείωσε 0-0, παρότι η Ιταλία είχε την ευκαιρία να προηγηθεί με πέναλτι το οποίο όμως έχασε ο Antonio Cabrini. Στο 2ο ημίχρονο ο Paolo Rossi πήρε ξανά το όπλο του και άνοιξε το σκορ στο ’57.

Οι Γερμανοί προσπάθησαν να απαντήσουν βγαίνοντας μπροστά, όμως το αποτέλεσμα ήταν να δεχτούν δύο ακόμα γκολ σε αντεπιθέσεις. Το τελικό 3-1 έδωσε τον τίτλο στην Ιταλία μετά από 44 χρόνια – τα περισσότερα που έχει κάνει μία χώρα να επιστρέψει στο θρόνο του Παγκόσμιου Ποδοσφαίρου σε επίπεδο εθνικών ομάδων.

Τα Μουντιάλ που κατακτήθηκαν από τις διοργανώτριες χώρες

Τα Μουντιάλ που κατακτήθηκαν από τις διοργανώτριες χώρες

Πως άλλαξαν οι κανόνες στην ιστορία των Μουντιάλ

Πως άλλαξαν οι κανόνες στην ιστορία των Μουντιάλ