Hi.

Welcome to my blog. I document my adventures in travel, style, and food. Hope you have a nice stay!

Πως άλλαξαν οι κανόνες στην ιστορία των Μουντιάλ

Πως άλλαξαν οι κανόνες στην ιστορία των Μουντιάλ

Το ποδόσφαιρο είναι ένα άθλημα το οποίο έχει υποστεί μεγάλες αλλαγές στους κανονισμούς του στην πάροδο των χρόνων.

Μέσα σε περισσότερα από 100 χρόνια, έχουν γίνει πάρα πολλές αλλαγές και προσαρμογές. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων αυτές έχουν να κάνουν με την προστασία των ποδοσφαιριστών αλλά και με τη διασκέδαση των φιλάθλων.

Κανονισμοί στο ποδόσφαιρο και Παγκόσμιο Κύπελλο

Η μεγαλύτερη διοργάνωση του αθλήματος είναι, ασφαλώς, το Μουντιάλ που διεξάγεται κάθε τέσσερα χρόνια. Οι αλλαγές στους κανονισμούς επηρέασαν και το Παγκόσμιο Κύπελλο σε όλες τις περιπτώσεις.

Υπήρξαν μάλιστα στιγμές όπου διοργανώσεις όπως το Μουντιάλ χρησιμοποιήθηκαν ως αφετηρία μεταβολών στους κανονισμούς. Αρκετές από αυτές τις αλλαγές άντεξαν στην πάροδο των χρόνων ενώ άλλες αφαιρέθηκαν από το παιχνίδι σύντομα.

Στο συγκεκριμένο άρθρο θα δούμε μερικούς από τους βασικότερους κανόνες, των οποίων η αλλαγή επηρέασε, εκτός των άλλων, και τη μεγαλύτερη ποδοσφαιρική διοργάνωση του πλανήτη.

 

Οι βασικότεροι κανόνες που άλλαξαν στην ιστορία των Μουντιάλ

Η δομή της διοργάνωσης

Όταν αναφερόμαστε στο Μουντιάλ, το σημαντικότερο κομμάτι των κανονισμών έχει να κάνει με την ίδια τη δομή της διοργάνωσης.

Ο δρόμος που πρέπει να ακολουθήσουν οι εθνικές ομάδες μέχρι την κατάκτηση του τροπαίου έχει αλλάξει αρκετές φορές μέχρι να φτάσει στη σημερινή του μορφή.

Η πρώτη διοργάνωση στην ιστορία που πραγματοποιήθηκε το 1930 είχε μία φάση ομίλων την οποία ακολούθησε μία φάση νοκ-άουτ τεσσάρων ομάδων.

Στις επόμενες δύο διοργανώσεις η φάση των ομίλων δεν υπήρχε καν. Το τρόπαιο κρίθηκε μετά από σειρά αγώνων νοκ-άουτ από την αρχή του Μουντιάλ.

Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1950 δεν διεξήχθη τελικός, με τις νικήτριες των πρώτων ομίλων να σχηματίζουν νέο όμιλο των τεσσάρων κορυφαίων ομάδων.

Από τότε άρχισε σιγά σιγά να καθιερώνεται η μορφή που θέλει μια φάση ομίλων την οποία ακολουθούν τα παιχνίδια νοκ-άουτ. Ο αριθμός των συμμετοχών άλλαζε συνέχεια μέχρι το 1998 όταν και σταθεροποιήθηκε στις 32 ομάδες.

Ξεκινώντας από το Μουντιάλ της Γαλλίας έως και σήμερα, στο Μουντιάλ διεξάγεται μία φάση 8 ομίλων από τέσσερις ομάδες ο καθένας. Οι δύο πρώτοι περνούν στη φάση των 16 όπου και αρχίζουν τα παιχνίδια νοκ-άουτ μέχρι να φτάσουμε στον τελικό.

 

 

Διαιτητής υποδεικνύει παράβαση οφσάιντ

Ο κανόνας του οφσάιντ

Ένας από τους πιο αμφιλεγόμενους κανονισμούς στο άθλημα είναι το οφσάιντ. Θέμα άπειρων συζητήσεων μεταξύ των φιλάθλων, η ίδια η ύπαρξη του οφσάιντ έχει χαρακτηριστεί ακόμα και ως επιζήμια για το ποδόσφαιρο.

Στην αρχική του μορφή το οφσάιντ ήταν ένας κανονισμός που ευνοούσε περισσότερο τους αμυντικούς. Αυτό συνέβαινε διότι ο επιθετικός θα έπρεπε να υποδέχεται την μπάλα σε θέση πίσω από τους αντίπαλους αμυντικούς για να αποφύγει την παράβαση.

Σε μια προσπάθεια να γίνει το παιχνίδι πιο θεαματικό και επιθετικό, ο κανόνας άλλαξε και πλέον αν ο επιθετικός και ο αμυντικός βρίσκονται στην ίδια νοητή ευθεία όταν ο πρώτος παίρνει την μπάλα, τότε δεν υπάρχει παράβαση και ο επιθετικός μπορεί να επιχειρήσει να σκοράρει.

 

 

Ο Mario Gotze σκοράρει το νικητήριο γκολ στον τελικό του 2014

Το Χρυσό Γκολ στην παράταση

Παραδοσιακά οι αρμόδιοι του ποδοσφαίρου είχαν το πρόβλημα να βρουν τον τρόπο με τον οποίο θα καθοριζόταν η ομάδα που θα προχωρούσε σε περίπτωση ισοπαλίας.

Η επανάληψη του αγώνα ήταν συνήθης πρακτική στα πρώτα χρόνια, όταν ένα ισόπαλο αποτέλεσμα άφηνε ανοιχτές εκκρεμότητες (κοινώς δεν ξεκαθάριζε ποια ομάδα θα προκριθεί).

Αργότερα έγινε η εισαγωγή της ημίωρης παράτασης μετά τη λήξη του 90λεπτου. Στα 30 λεπτά του έξτρα χρόνου οι ομάδες θα είχαν μια ακόμη ευκαιρία νίκης. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης οι δύο ομάδες εξακολουθούσαν να είναι ισόπαλες, ακολουθούσε η διαδικασία των πέναλτι (από μία χρονιά και μετά, τουλάχιστον).

Στις διοργανώσεις των Μουντιάλ του 1998 και 2002, η FIFA εισήγαγε τον κανονισμό του Χρυσού Γκολ. Σύμφωνα με αυτόν, αν μία ομάδα κατάφερνε να σκοράρει πρώτη στην παράταση τότε αυτόματα το παιχνίδι έληγε υπέρ της.

Ο κανονισμός αυτός έφερε αρκετές αντιδράσεις μεταξύ των φιλάθλων, οι οποίοι ήταν στην κυριολεξία χωρισμένοι στα δύο υπέρ και κατά του. Πόσο μάλιστα, όταν Γερμανία και Γαλλία κέρδισαν τα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα του 1996 και του 2000 χρησιμοποιώντας αυτόν τον καινούριο κανόνα.

Τα αποτελέσματα αυτά και οι αντιδράσεις του κοινού έκαναν την FIFA να αποσύρει τον κανονισμό το 2004.

 

 

Εκτέλεση πέναλτι από τον Jara στο Μουντιάλ της Βραζιλίας το 2014

Τα “τσαλιμάκια” στα πέναλτι

Ένας από τους τρόπους με τους οποίους προσπαθούσαν παραδοσιακά οι ποδοσφαιριστές να σκοράρουν από την άσπρη βούλα ήταν να “ψαρώσουν” τον αντίπαλο τερματοφύλακα.

Στην αγχωτική διαδικασία του πέναλτι αν ο παίχτης που σουτάρει μπορεί να προβλέψει σωστά τη γωνία στην οποία θα πέσει ο αντίπαλος γκολκίπερ, τότε μπορεί με όλη του την άνεση να σημαδέψει στην αντίθετη και να πετύχει το γκολ.

Για το λόγο αυτό, αρκετοί παίκτες είχαν τη συνήθεια να σταματούν στιγμιαία αφού έχουν πάρει φόρα και λίγο πριν εκτελέσουν το πέναλτι. Η μικρή τους αυτή στάση ήταν ικανή να τους δώσει πλεονέκτημα καθώς ο τερματοφύλακας είχε ήδη αρχίσει την πτώση του.

Δεδομένου ότι και σαν θέαμα για τους φιλάθλους η στάση αυτή του ποδοσφαιριστή πριν την εκτέλεση δεν ήταν η καλύτερη, η Παγκόσμια Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου πήρε δράση.

Με αρχή το Μουντιάλ του 2010, η FIFA απαγορεύει στους ποδοσφαιριστές να σταματούν αφού έχουν ξεκινήσει την εκτέλεση ενός πέναλτι, με τους παραβάτες να τιμωρούνται με κίτρινη κάρτα και επανάληψη της εκτέλεσης.

 

 

Ο Αλγερινός ποδοσφαιριστής Antar Yahia

Κλήση σε διαφορετικές εθνικές ομάδες

Τα πρώτα χρόνια ένας ποδοσφαιριστής μπορούσε κάλλιστα να εκπροσωπήσει περισσότερα από ένα εθνικά συγκροτήματα στην καριέρα του.

Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα των Ferenc Puskas και Alfredo Di Stefano. Ο Ούγγρος ποδοσφαιριστής κοντά στη λήξη της καριέρας του έπαιξε 4 φορές με τα χρώματα της Ισπανίας. Ο Di Stefano από την άλλη, παρότι Αργεντίνος στην καταγωγή, αγωνίστηκε εκτός από τα χρώματα της χώρας του και με εκείνα της Κολομβίας και της Ισπανίας.

Τον Ιανουάριο του 2004 η FIFA αποφάσισε να αλλάξει την κατάσταση. Με κανονισμό που επηρέασε όλες τις εθνικές ομάδες αλλά και διοργανώσεις σαν το Μουντιάλ, απαγόρευσε τη “μετανάστευση” διεθνών ποδοσφαιριστών.

Σύμφωνα με το νέο καθεστώς, κάθε ποδοσφαιριστής είχε δικαίωμα να αγωνιστεί μόνο με μία εθνική ομάδα κάτω των 18 ετών και με μία ακόμα σε επίπεδο αντρών. Από τη στιγμή που θα παίξει για μία εθνική σε επίπεδο αντρών, δεν μπορεί να αγωνιστεί στο μέλλον με διαφορετική εθνική ομάδα.

Ο πρώτος ποδοσφαιριστής που κινήθηκε βάσει του κανονισμού αυτού ήταν ο Antar Yahia, ο οποίος εκπροσώπησε τη Γαλλία στις διοργανώσεις κάτω των 18 ετών και σε αντρικό επίπεδο έπαιξε με τα χρώματα της Αλγερίας.

Ο κανονισμός προέβλεπε την άμεση σχέση του ποδοσφαιριστή με την εθνική του ομάδα και απαγόρευε την “τυχαία εκπροσώπηση”. Επιπλέον, το 2009 ο κανονισμός αυτός τροποποιήθηκε εκ νέου, αφαιρώντας από την εξίσωση και το όριο των 18 ετών με κάθε παίχτη να μπορεί να αγωνιστεί πλέον για μία, μόνο, εθνική ομάδα στην καριέρα του.

Τα “πέτρινα” χρόνια της Ιταλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο

Τα “πέτρινα” χρόνια της Ιταλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο

Όταν ο Ντούσαν Μπάγεβιτς εκτελούσε το Ζαΐρ στο Μουντιάλ

Όταν ο Ντούσαν Μπάγεβιτς εκτελούσε το Ζαΐρ στο Μουντιάλ